Günaydın, iyi akşamlar, ya da herneyse...
Bu bloğun hikayesi yok, sadece oldum olası severim yazmayı o kadar. Uzun zamandır yazamıyorum sadece. Heyecan mı yok, üzüntü mü, acı mı, aşk mı, yada mutluluk mu; olmaması mümkün mü. Ama o eski defterler , günlükler içinde kaldı hep şu an gülümseyerek okuduğum şeyler. Şimdi yine istiyor canım içimden geleni kusmayı. Bazen anlamlı, bazen anlamsız konuşmayı, küfretmeyi, çığlık atıp bağırmayı. En çok da anlatmayı. Beni, içimden geçeni. İster okusun birileri, istersem sadece bana ait kalsın burası. Önemi yok. Çünkü burası sadece ben istediğim için, canım istediği için var...
Hoşgeldim. Eğer varsanız biryerlerde hoşgeldiniz...
